selamat jalang..
Dag allemaal,
Veel meegemaakt de afgelopen twee dagen. Het feestje bij bart en diane was erg leuk.. iedereen was inderdaad in het wit en dat gaf een mooie sfeer, de band was super goed net als catering. En jawel dirk ze hadden hier geen tonic, dus dat was wel snor. Na een nacht met maar heeeel weinig slaap een taxi genomen naar de airport van kl, toen gevlogen op medam. Voor mij de grootste cultuurschock ooit, ik dacht dat ik een hoop gezien had, maar mieke ik snap jou verhalen nu wel beter over dat je de eerste dag in indonesie verlangde naar het veilige holland. Wat een ongeorganiseerd zooitje bij elkaar en wat een armoede.
Na veel gedoe hadden we het busterminal bereikt, maar het was daar zo hectisch en onduidelijk dat het ons niet lukte om er een goeie bus te krijgen.. uiteindelijk onszelf overgegeven aan een vriendelijke man die ons op zijn brommer met een soort tuktuk-zijspan naar een busoffice heeft gebracht. Wat een avontuur en wat kan zo'n man hard racen!!
We belanden bij een locaal hokje met allemaal locale mensjes die klaarblijkelijk allemaal in hetzelfde busje gingen. Het leek of we in een weddendataflevering beland waren waar wij degene waren die zich afvroegen hoe veel man er in een busje gepropt kon worden. . het was overigens een heel vernuftig busje met casseterecorden die lampjes had die in verschillende kleurtjes sprongen in de maat van de muziek!! Ook de hele vooruit wat versierd met stickers en blinkdingetjes, net als de achteruitkijkspiegel. Tja als je ergens zeven uur naar kijkt dat weet je zo'n dingen.. De bus heeft enkele malen gestopt zodat de lokale bevolking de kans kreeg ons te bewonderen , ja dat deden ze, alsof de koning en koningin op bezoek kwamen, Alle meisjes keken met verliefde oogjes giechelend naar bas.. ze vonden dat bas een mooie neus had, net een schilderijtje van mr. bean??? men wilde het stof van zijn broek voelen en dat hij zijn zonnebril op deed.. bas de filmster!
Na dit heftige ritje kwamen we in het donker in parapat aan; een aanbevolen guesthouse bleek een hele erge plek te zijn welke ik maar vriendelijk voor heb bedankt, een goedkoop hoteltje dan maar.. Wat een goor hok was dat, maarja als het inmiddels nacht is en je wilt slapen dan neem je die toch maar.. gelukkig is vandaag mijn ideaalbeeld van indonesie flink opgekrikt.. gelukkig maar!! we zijn met de boat naar tuktuk gegaan en dit is een erg laid-back eiland met een prachtige kamer en een hele mooie tuin aan lake toba een meer wat vroeger een vulkaan was.. gelukkig zijn we vandaag ook de eerste tourist tegen gekomen.. geloof me als je ze nergens ziet ben je blij er een te zien..
morgen gaan we of een kookcursus volgen of een motortje huren om dit eiland te verkennen en dan willen we mogelijk terug naar medan en dan vliegen naar bali...
Het is hier in ieder geval super, er zit een vegetarisch restaurant in en men bakt het brood hier zelf wat echt heerlijk smaakt..
Het leven is goed!!!
yvonne (en basje)
Veel meegemaakt de afgelopen twee dagen. Het feestje bij bart en diane was erg leuk.. iedereen was inderdaad in het wit en dat gaf een mooie sfeer, de band was super goed net als catering. En jawel dirk ze hadden hier geen tonic, dus dat was wel snor. Na een nacht met maar heeeel weinig slaap een taxi genomen naar de airport van kl, toen gevlogen op medam. Voor mij de grootste cultuurschock ooit, ik dacht dat ik een hoop gezien had, maar mieke ik snap jou verhalen nu wel beter over dat je de eerste dag in indonesie verlangde naar het veilige holland. Wat een ongeorganiseerd zooitje bij elkaar en wat een armoede.
Na veel gedoe hadden we het busterminal bereikt, maar het was daar zo hectisch en onduidelijk dat het ons niet lukte om er een goeie bus te krijgen.. uiteindelijk onszelf overgegeven aan een vriendelijke man die ons op zijn brommer met een soort tuktuk-zijspan naar een busoffice heeft gebracht. Wat een avontuur en wat kan zo'n man hard racen!!
We belanden bij een locaal hokje met allemaal locale mensjes die klaarblijkelijk allemaal in hetzelfde busje gingen. Het leek of we in een weddendataflevering beland waren waar wij degene waren die zich afvroegen hoe veel man er in een busje gepropt kon worden. . het was overigens een heel vernuftig busje met casseterecorden die lampjes had die in verschillende kleurtjes sprongen in de maat van de muziek!! Ook de hele vooruit wat versierd met stickers en blinkdingetjes, net als de achteruitkijkspiegel. Tja als je ergens zeven uur naar kijkt dat weet je zo'n dingen.. De bus heeft enkele malen gestopt zodat de lokale bevolking de kans kreeg ons te bewonderen , ja dat deden ze, alsof de koning en koningin op bezoek kwamen, Alle meisjes keken met verliefde oogjes giechelend naar bas.. ze vonden dat bas een mooie neus had, net een schilderijtje van mr. bean??? men wilde het stof van zijn broek voelen en dat hij zijn zonnebril op deed.. bas de filmster!
Na dit heftige ritje kwamen we in het donker in parapat aan; een aanbevolen guesthouse bleek een hele erge plek te zijn welke ik maar vriendelijk voor heb bedankt, een goedkoop hoteltje dan maar.. Wat een goor hok was dat, maarja als het inmiddels nacht is en je wilt slapen dan neem je die toch maar.. gelukkig is vandaag mijn ideaalbeeld van indonesie flink opgekrikt.. gelukkig maar!! we zijn met de boat naar tuktuk gegaan en dit is een erg laid-back eiland met een prachtige kamer en een hele mooie tuin aan lake toba een meer wat vroeger een vulkaan was.. gelukkig zijn we vandaag ook de eerste tourist tegen gekomen.. geloof me als je ze nergens ziet ben je blij er een te zien..
morgen gaan we of een kookcursus volgen of een motortje huren om dit eiland te verkennen en dan willen we mogelijk terug naar medan en dan vliegen naar bali...
Het is hier in ieder geval super, er zit een vegetarisch restaurant in en men bakt het brood hier zelf wat echt heerlijk smaakt..
Het leven is goed!!!
yvonne (en basje)

