veilig geland

We zijn weer veilig geland in nederlandos..
Ontzettend wennen om in dit georganiseerde landje terug te zijn.. gelukkig hebben we nog even tijd om de jatleg van ons af te schudden voordat we weer echt in de nederlandse sneltrein stappen..

hieronder zijn wat foto's van onze fijne reis door indonesie..

Voor degene die het willen weten:
Met bas zijn been gaat het een stukje beter.. al zijn er wat testjes richting het ziekenhuis om te kijken of hij het ziekenhuis in mag in nederland en dan moet er misschien nog een specialist naar kijken..
Tot nu toe is het ontstoken spierweefsel wat dmv antibiotica behandeld kan worden..

addie en eddie op de gilli island

Onze gezellig barmannetjes op gili trawangan

nog meerrrrrrrrrr

1 gekko bij lake toba, sumatra
2 onderwater in het zwembad in amed
3 bintangutje

nog meer foto's

1 woeffie op sumatra
2 toba cottages
3 sigarettenmeneer op kuta
4 meisjes in sumatra

fotos'

de laatste daagjes

Horas!!!

De afgelopen dagen hebben we noodgedwongen de luie toerist uitgehangen. Beetje zonsondergangetjes kijken, in het zwembad pooli-en (ja das een hollands woord) en biertjes gedronken. Deze week zijn we drie keer in het ziekenhuis geweest en bas slikt nu al een week antibiotica en nog enkele andere gekleurde pilletjes..
Gisteren zijn we in een balinese spa geweest waar we ons vier uur lang hebben laten 'pamperen'. Het begon met een stoombadje wat hier in indonesie een soort menselijke magnetron is waar je eigenlijk net niet met twee man in past maar toch gebeurt en waar je na een bepaalde tijd (en veel zweten) een "PLING" hoort met als teken dat je gaar/klaar bent. Daarna kregen we een voetenbadje, een totale massage, een gezichtbehandeling, een bodyscrub , een haarmasker en een bad met verse bloemetjes.. met als afsluiting een balinees maaltijdje in de tuin van dit verwenparadijsje.. We waren daarna echt ultra-ontspannen en zo zacht als een pluchen perzik.
Vandaag zijn we naar het ziekenhuis geweest omdat het gezwel op bas zijn been opengemaakt zou gaan worden zodat het slijm eruit kon.. Ze hebben een klein sneetje gemaakt en met een paar man aan staan werken. Ik heb alles kunnen volgen en geloof me bas had heel veel pijn en het zag er erg ranzig uit.. ik zal jullie verder de details besparen.. gelukkig heb ik goed kunnen checken dat alles steriel en keurig gebeurde en mag ik de komende daagjes voor zustertje spelen.. kheb twee tassen met verband en ontsmettinggoedjes meegekregen.. Bas verging van de pijn en enkele malen was ik bang dat hij met zijn andere been de twee dokteren en twee zusters een trap zou verkopen..
Nu gaat het iets beter met zijn been, er is een hoop druk af. Hij heeft ook nog een antitrombose spuit gekregen voor in het vliegtuig.. Morgen vliegen we om 10u naar kuala lumpur en savonds vliegen we terug naar nederland.. We komen maandagochtend rond zes uur in amsterdam aan.. Hopelijk kunnen we op het vliegtuig nog een extra stoel regelen voor bas zodat hij zijn been omhoog kan leggen..

Het goede nieuws is dat wij in maleisie onze laatste sigaret gaan roken.. Stoppen wilde we al lang en na een rookvrije vlucht van 12u moet de rest ook wel lukken..
Stoer he van ons!!!

Zullen wel moeilijke dagen worden, kerst, allebei nieuwe baan, nieuwjaar, carnaval.. maar het gaat ons lukken..

Nou vandaag nog even genieten van onze laatste dag.. mogelijk ga ik nog even naar de kunstmarkt ergens in een achterwijkje hier in bali..
Ik wil ook nog een grote tas kopen om de indonesische zon in te kunnen verpakken en zo mee te nemen naar ons kouwe landje..

tot snel..

Ps mamma als je tijd (en zin) over hebt mag je wel een kerstboompje zetten in ons huisje!!

XXX Yvonne en Bas

laatste nieuws

Dag allemaal...
Na amed zijn (uhm uhm denk denk) naar padangbai te gaan om een een super (prehistorische) ferry naar sengiggi te gaan.. Je zit dan zo'n 5 uur op een voor ons westerling groot pond. Waar de lokale bevolking overal ligt te slapen te eten en hun kinderen laten plassen.. ze maken er een enorme bende van.. je begrijpt dat we blij waren dat we van die bood afkonden.. eenmaal in sengiggi kwamen we erachter dat dat niet ' the place to be' was.. the gilli islands moesten we wezen..
Nadat we een ticket hadden geboekt voor een 4daagse boottocht naar de komodo-eilanden (om die grote komodovaraan te zien) zijn we op het laatste moment nog naar gilli trawagnan gegaan.. Heerlijk geen auto's of brommers alleen maar fietsjes en paard en wagen..
Bas zijn been is nog steeds niet beter en op advies van de dokter op dat eilandje hebben we onze komodotrip maar gecanceld... vier dagen slapen op het dek van een boot met geen land of dokter in de buurt klonk ineens erg onverstandig..
We hebben nog een dagtripje gemaakt met een glassbottom boat.. waar we schildpadjes hebben gezien en hebben gesnorkeld..
Gisteren hebben we een reisdagje gehad van 12u waar we uiteindelijk maar 40km hebben afgelegd.. s'avonds ontdekte ik een kleine schorpioen in de kamer.. Geen idee of alle schorpioenen giftig zijn maar heb voor de zekerheid toch maar mijn slipper erop gegooid en erop gesprongen zodat we in ieder geval in een schorpioenloze kamer konden slapen.. YEK!!!

Onze laatste week gaan we hierop kuta doorbrengen.. met lekker eten,beetje shoppen, beetje zwemmen en zorgen dat bas zijn beentje rust krijgt..
vandaag regent het hier.. maar das eigenlijk wel lekker want we zijn allebei gigantisch verbrand bij het snorkelen..


Tot zo ver...

groetjes bas en yvonne

Foto's

Hehe, eindelijk de foto's...

Bali: uitzicht op het plaatsje Amed, waar we hebben gedoken en ik ziek ben geworden.


Een prachtig lief aapje in het Monkey Forest in Ubud, Bali


Het relaxte leven op Kuta Beach, Bali


GENIETEN!!!!!!!!


Zonsopkomst aan het Toba Meer in Sumatra


In Medan, Sumatra maakte Yvonne al snel vriendjes...


De Petronas Towers met twee mensen die het zicht blokkeren.

dag belanda mensjes

Dag mensjes in belanda..

Nadat we in ubud bij lonny in zijn minihostel hadden geslapen, met uitzicht op eendjes in een rijstveld (en op de dag dat we gingen kwamen we erachter dat ook uitzicht hadden op een supergroot web van een dikke spin…, zijn we naar amed gegaan. Daar meteen een duikcursus geboekt. Bas zijn open water en ik mijn advanced.
De dag erna meteen gestart.. Bas was super enthousiast en zal nooit meer op dezelfde manier naar de zee kijken.. mijn eerste duik was een diepduik zo'n 30m, maar ik merkte er niets van, in tegenstelling tot mijn duik van 40m in mexico deed dit me niets.. geen dronken gevoel of dacht dat ik kon vliegen...
ik vond de tweede duik mooier ; veel gekleurd koraal en veel grote en gekleurde vissen.. De dag erna hebben we een wrakduik gemaakt, een 120m groot japans oorlogschip.. supergaaf en heel spannend. Bas had een schildpad gezien en in mijn eerste lionfish.. supermooie beestje maar wel extreem giftig…
Overigens slapen we in een resort direct aan het strand met een zwembad wat op een junglerivier uit centre parks lijkt. In onze douche zit een minituin en als je op het toilet zit wordt je bruin omdat de zon er door het open dak binnen schijnt.. als we ontbijten en avondeten zien we de locale vissers met hun bootjes sjouwen en de vrouwtjes met bakken vis op hun hoofd. respect voor die vrouwtjes hier, die dragen gewoon twee volle duikflessen op hun hoofd, niet alleen bloedlink omdat als die vallen ze gelanceerd kunnen worden, maar ook nog eens poepiezwaar...

Na de wrakduik heb ik nog een navigatieduik gehad, waarbij ik met compas vierkantjes moest zwemmen enzo.. eropvolgend heb ik het microleven van de zee samen met de divemaster bekeken.. heel leuk, kleine gekleurde slakjes, garnaaltjes en maffe annemoontjes..

S'avonds is bas ziek geworden.. extreem pijn in zijn lies en dat trok door naar zijn kuit.. omdat we bang waren dat het iets met duiken te maken had of mogelijk dengue.. hebben we toch maar even geinformeerd.. bij de duikschool werd hij meteen aan de pure zuurstof gezet. Dit is normale procedure als er iemand kans maakt op decompressieziekte.. dit kon echter niet het geval zijn want bas was niet te snel opgestegen en had geen diepe duik gemaakt.. omdat hij zich alleen maar slechter ging voelen en steeds beroerder voortbewoog hebben we besloten om naar een dokter te gaan.. er waren in ons resort nog twee nederlanders en zij waren zo lief om aan te bieden dat ze onze tassen wel na zouden brengen, en onze rekeningen te betalen als we na de dokter toch naar het ziekenhuis in denpasar zouden gaan.. ik heb toen als een bezetene twee rugzakken ingepakt.. (lees yvonne vind 1 rugzak dicht krijgen al moeilijk) en snel een dagrugzak gepakt met noodspulletjes voor als we echt enkele dagen weg zouden gaan... Na 40 min. arriveerden we bij een dokter. Een chinese man in een wit cobert zag er veelbelovend uit.. hij sprak ook nog eens goed engels.. WAUW en dat in indonesie.
Hij stelde ons gerust dat het geen dengue kon zijn, bevroeg bas en onderzocht hem.. zijn diagnose; een onsteking van enkele zenuwen omdat zijn mogelijk overbelaste spieren daarop drukte.. Vervolgens een tas vol medicijnen gekregen met flinke painkillers, spierverslappers, en onstekingsremmers en een soort supertijgerbalsam..
Die middag is hij met koorts in zijn bed gekropen en door zuster yvonne verzorgt.. arme stakker. Nu vandaag gaat het een stukje beter, de koorts is over (met dank aan tante joke) en pijn is veel minder. Gelukkig!
Vandaag gaan we rustig afkijken hoe het gaat en als bas (en ik ook) er vertrouwen in heeft pakken we morgen een taxi en een ferry naar lombok om zo richting de komodo eilanden te gaan...

Genoeg avontuur dus...

Nog nieuws uit ons kouwe belanda???

xxx bas en yvonne

Bali Paradise

Hi!! Het is weer tijd voor een update want er is genoeg gebeurd. De laatste dag bij het Toba Meer hebben we een brommertje gehuurd om het eiland te verkennen. Dan zie je pas goed hoe de mensen hier leven. Ze hebben weinig, maar alle basisbehoeften zijn aanwezig: eten, drinken, kleren en onderdak. Tot voor een aantal jaar terug was het hier erg toeristisch, maar nu is er echt helemaal niemand meer. Vervelend voor ze, want hotels staan leeg en ze hebben nog voor 10 jaar aan souvenirs over. Die probeerde ze natuurlijk allemaal aan ons te verkopen, en dat was weer een teleurstelling voor ze. Inmiddels zijn we vertrokken uit Sumatra, het was er erg mooi en rustgevend.
Na een lange dag reizen (5 uur in een bus - 2 uur vliegen - 2 uur overstappen - 2 uur vertraging - 2 uur vliegen) zijn we uiteindelijk om 12 uur 's-nachts aangekomen op Bali. Snel een hostel gezocht en een cafe ingedoken waar ze heerlijke live muziek speelden.
Gisteren hebben we hier een geweldige dag gehad. Strand, zwembad, shoppen, eten en drinken --> Aaaahhh....
Toen we tijdens de zonsondergang aan de rand van het strand zaten, kreeg Yvonne een mani- en pedicure van twee dametjes. Haar nageltjes zijn versiert met bloemetjes. Jammer dat ze er niet van heeft kunnen genieten, want ze was van het begin tot het eind aan het onderhandelen over de prijs, haha. Uiteindelijk klopte er nog steeds niets van, maar ja. Wel genoten. O ja! Even vergeten dat we vantevoren een Balinese full-body massage hebben ondergaan. Jeetje, wat heerlijk was dat.
Op het strand raakte ik in contact met enkele lokals die aan het zingen waren onder begeleiding van een gitarist. (PS iedereen in Indonesie is trouwens een gitarist).
We hebben een paar uurtjes bij ze gezeten en biertjes gedonken. Voor het gemak zei ik dat we uit Amsterdam kwamen, en dat had ik niet moeten doen. Ze gaan er namelijk standaard van uit dat iedereen die uit A'dam komt weet hoe je wiet kweekt, haha. 'Over here we call it het Adam Technology, can you teach us please? You can make a lot of money!!' ,in gebrekkig engels, met zwaar accent...
Ow trouwens is dat duur, 20 dvd's en playstation2 spellen voor 16 euro? ;). Wel afwachten welke kwaliteit we precies gekregen hebben en de douane omzeilen natuurlijk.
Zoals je leest vermaken we ons erg goed en komen we nu al tijd te kort. Vandaag gaan we naar Ubut. Een plaatsje in het midden van Bali dat bekend staat als artistiek en een mooie natuur heeft. Na een par dagen zullen we naar de noordkust gaan. Daar wil ik mijn PADI duikbrevet gaan halen en Yvonne haar Advanced brevet. Ook gaan we nog snorkelen met schildpadden, dolfijnen opzoeken, met een boot naar Lombok en andere eilandjes opzoeken. Ja jongens, jullie zullen wel denken. Maar zo'n feestje is dat niet hoor... Ondertussen is het hier wel 32 graden in de schaduw, kost een fles bier 80 cent en overal waar je kijkt zie je verdorie witte stranden en palmbomen!!! Ciao!!

Tot snel!
Yvonne en Bas

PS: fotootjes komen later want ik zit hier of achter een 56k8 modempje of achter een pc uit het jaar nul zonder usb aansluiting

PS2: ons jaloers maken met 'het is hier in Nederland nu 15 graden, erg warm voor de tijd van het jaar' werkt niet.